Vay de Laval

Oh de Laval'ın canlı, sözde naif figüratif resimleri güzel ama ürkütücü, rahatsız edici ama komik ve sapkın ama dürüst. Eserlerine ilham veren çeşitli kaynaklar arasında endüstriyel tasarım (iki yıl boyunca eğitim gördü), Francis Bacon'ın hedonist yaşam tarzı ve sosyolog Emile Durkheim'ın sapkınlığın toplumun ayrılmaz bir parçası olduğu teorisi yer alıyor. Karakterleri, Rokoko tarzı bir neşeyi anımsatan yemyeşil manzaralar ve iç mekanlarda yer alıyor; ancak kadınlar genellikle çıplak göğüslü, gösterişli pembe ve kırmızı tonlarında resmedilmiş, erkeklerin ise eriyen yüzlerine alaycı sırıtışlar yapıştırılmış. Uzaktan romantik görünen resimler, 21. yüzyıl erotizmini keşfederken rahatsız edici veya oyunbaz bir hava kazanıyor. Sanatçı, "Resimlerimdeki erotizm, şehvet, öfke, şiddet, umutsuzluk ve mutluluk kadar cinsel arzuyla da ilgili" demiştir.